«یلدا » برگرفته از مجموعه شعر غلامحسین غریب

به نام مهر

 

این ناز جهان کیست که در این ره باریک

می خندد و می‌آید و افسوس ندارد

این زاده‌ی آتشگه و آتشکده‌ها دختر مزداست.

این سُنتِ تاریخی ما از شب یلدا است.

که شاید خود یلداست .

چنین زنده‌ی جاوید. چنین گرم و پُرامید

و اکنون! سلام ای شب یلدا

سلام ای شَرر آتش آتشکده مهر

سلام ای شبِ گم گشته به تاریخ

 

           ______

 

 

یلدا! تو شب نیستی که آفتاب سوزان و داغ هزاره‌ای

ما زِ بیم نیزه‌ها و نیرنگها

تو را شب نامیده‌ایم

هزار سال می‌گذرد، هزاره دیگر می‌رسد

ولی تو همان یلدای مهر هستی

 

دی ماه ١٣۶٠

 زنده یاد غلامحسین غریب

/ 0 نظر / 5 بازدید