دو سال از رفتن پدر به وطن گذشت

به نام آفریدگار یکتا

 

دو سال از رفتن پدر به وطن گذشت،به دیار حقیقت،جائی که نیمه گمشده‌اش درآغوشش گرفته وگفت:عزیزم چقدر دلم برایت تنگ شده بود ! وقتی برایم می‌نوشتی در چیزی شبیه نور غوطه می‌خوردم و دلم تپشهایش را در عشق معنا می‌کرد.

بابا غریب همیشه دنبال او می‌گشت به عشق او زندگی می‌کرد و زنده بود،او همه آن چیزی بود که می‌خواست.دلمان برایش تنگ شده همیشه دوست داشت کنار نهری زیبا یک چای تازه دم کوهی بخورد .

بیائید دعا کنیم تا خداوند او و همه آنانی را که پرچم عشق را در زمین بر افراشته نگه داشتند در دهکده دلدادگی ساکن گرداند.

                                                

                                                آمین یا رب العالمین

سیاوش غریب

1385/9/23

 

/ 0 نظر / 7 بازدید